Nieuw API-endpoint: slimmer laden van je elektrische auto

Sinds vandaag zit er een endpoint in onze API waar ik behoorlijk trots op ben. Je geeft door wanneer je wilt vertrekken, hoeveel kWh erin moet en wat je laadpaal aankan, en je krijgt het goedkoopste laadschema terug. Compleet met wat het scheelt als je gewoon de stekker erin had gestoken en was gaan slapen.

Om te begrijpen waarom dat bijzonder is, moet je weten hoe de meeste energie-API's werken. Die leveren day-ahead prijzen: de uitkomst van de dagelijkse beursveiling, rond een uur of één 's middags bekend voor de dag erna. Dat is marktdata doorgeven. Verder dan morgenavond komen ze niet, want verder is er domweg niets te weten. Vraag zo'n feed om een plan voor zaterdag en je krijgt een schouderophalen.

Wij voorspellen, en onze API kijkt 168 uur vooruit. Daarin staan we niet helemaal alleen; er zijn meer partijen die verder dan morgen durven te kijken. Maar voor zover wij konden nagaan zijn wij de enige die er een antwoord van maakt. De rest geeft je 168 getallen en veel succes. Wij vragen wanneer je wilt vertrekken en hoeveel er in moet, en geven je het schema terug.

Slim laden op vertrektijd bestaat trouwens wel, maar dan als functie in de app van je energieleverancier, en alleen als je toevallig de juiste auto en het juiste contract hebt. Bij ons zit het gewoon in de API, ongeacht wie je stroom levert en welk merk aan je muur hangt. Wel tegen betaling: de API kost 4,99 euro per maand, en daar draaien de server en het model van.

En toen ik het aan het testen was, liep ik tegen iets aan dat mijn eigen aannames onderuit haalde.

Eerst even: wat het doet

Zaterdag wil ik met 30 kWh extra op pad. Mijn laadpaal is 11 kW. Dit rolde eruit:

Vijfendertig cent. Meteen beginnen laden had € 1,90 gekost, en een simpele timer op het nachttarief was daar ergens tussenin geland. Het plan pakt de uren die er op die specifieke dagen toevallig uitspringen, en dat is precies het werk dat je niet zelf wilt doen.

Dat laatste uurtje van 0,3 kWh is trouwens geen slordigheid. Voor 30 kWh in je accu moet er ongeveer 33 kWh uit het stopcontact, want laden kost verlies. Dat rekent het endpoint netjes mee.

Waarom vooruitkijken het meeste oplevert

Ik wilde weten wat dat vooruitkijken nou eigenlijk waard is, dus heb ik het nagespeeld over vijftig weken van 2025. Steeds hetzelfde scenario: je vraagt woensdagmiddag een laadplan voor een vertrek op zaterdagochtend. Een day-ahead feed kent op dat moment alleen de uren tot donderdagavond. Wij kennen de hele periode.

Ruim dertig procent, en opvallend stabiel over alle scenario's. De verklaring is eenvoudig: hoe langer je vooruit mag kijken, hoe groter de kans dat er een echt goedkope middag tussen zit. Wie alleen tot morgenavond kan kijken, moet het doen met de beste uren uit een klein hoopje.

Dat is meteen het eerlijke antwoord op de vraag waarom je een voorspelling zou willen in plaats van gewoon de marktprijzen. Voor vanavond heb je ons niet nodig; die prijzen staan vast en zijn overal op te halen. Voor volgende week wel, en juist daar liggen de goedkoopste uren.

En daar zit ook het verschil tussen een getal en een antwoord. Een prijslijst van 168 uur is geen plan; dat is huiswerk. Je moet zelf rekening houden met je laadvermogen, met het laadverlies, met de uren waarop je auto er niet is, en met de vraag of het wel past voor je vertrekt. Dat is precies het rekenwerk dat wij eruit halen, en het is hetzelfde principe achter onze andere endpoints: niet de data, maar de beslissing.

Wat mij verraste tijdens het bouwen

Ik ging ervan uit dat je laadvermogen flink zou uitmaken. Niet iedereen heeft drie fasen, en met één fase op 16 ampere laad je met 3,7 kW in plaats van 11. Dan heb je voor dezelfde lading drie keer zoveel uren nodig, en dus ook duurdere uren.

Over een heel jaar valt dat reuze mee. Bij dagelijks 10 kWh bijladen kost drie fasen 3,11 cent per kWh en één fase 3,43. Dat is negen euro per jaar. Je hebt in beide gevallen ruim genoeg goedkope uren om uit te kiezen, dus je hoeft niet ver in de prijslijst af te dalen.

Wat wél enorm scheelt, is of je auto overdag thuis staat:

Honderdzeventien euro per jaar, dertien keer zoveel als het verschil tussen een- en driefasenladen. Daarom kun je in het endpoint opgeven wanneer je auto daadwerkelijk aan de paal hangt.

Interessanter nog is dat dat bedrag helemaal niet gelijkmatig over het jaar valt. In de winter kost 's nachts laden je vrijwel niets extra, twee tiende cent per kWh. In het voorjaar loopt dat op naar bijna acht cent, want dan zakt de goedkoopste laadprijs overdag onder nul en krijg je er geld bij. Het hele verschil van honderdzeventien euro wordt dus verdiend tussen maart en oktober; in het donkere halfjaar kun je die nachttimer gewoon laten staan.

Je vermogen telt pas echt als je veel in één keer moet laden: bij een volle accu van 70 kWh loopt het verschil op naar ruim drie cent per kWh. En er is een harde grens die je liever niet op de ochtend zelf ontdekt: met 3,7 kW duurt 50 kWh laden veertien uur, dus dat past niet in een nacht. Het endpoint zegt dat er eerlijk bij, met hoeveel procent je wél haalt.

Wat ik ervan zou meenemen

Als je een laadpaal uitzoekt, kijk dan eerst naar je eigen ritme in plaats van naar het aantal kilowatts. De vraag die het meeste geld waard is, luidt: kan mijn auto ook overdag aan de paal hangen? Werk je thuis, of staat hij in het weekend op de oprit, dan pak je die middagdalen mee en dat is meer dan honderd euro per jaar.

Moet je auto overdag mee, dan verandert het spel. Dan is de winst kleiner en wordt de vraag eerder of een thuisbatterij of de auto als buffer interessant wordt, want daarmee koop je alsnog goedkope middagstroom in.

En hoe dan ook: dit werkt alleen met een dynamisch contract. Bij een vast tarief kost elk uur hetzelfde en valt er niets te optimaliseren, hoe slim je laadpaal ook is.